دات نت نیوک
پنجشنبه، 19 تیر 1399
ثبت‌نام
Menu

کارولین جونز:

تواضع پرستاران مانع از آن است كه جهانیان واقعاً از آنچه پرستاران می توانند انجام دهند، قدردانی كنند

تواضع پرستاران مانع از آن است كه جهانیان واقعاً از آنچه پرستاران می توانند انجام دهند، قدردانی كنند
ارسال شده: خرداد 11, 1399
دسته ها: اخبارصنفی
نظرات: 0

کارولین جونز ، فیلمساز: "پرستارها بیشتر از هر کس دیگری درباره اینکه ما چه کسی هستیم می دانند " 

به گزارش روابط بین الملل سازمان نظام پرستاری به نقل از شورای بین المللی پرستاران ، کارولین جونز ، عکاس خبری و فیلمبردار ، که حدود یک دهه پیش فیلمبرداری در مورد پرستاران را آغاز کرد ،معتقد است دیگر نمی تواند کار خود را متوقف نماید . وی از زمان قبل از همه گیری کرونا با ICN برای جشن های سال پرستار و ماما همکاری میکند. این مدیر تولید کننده فیلم ساکن در نیویورک وقتی که مبتلا به سرطان سینه شد و یک پرستار به او کمک کرد تا در آن شرایط سخت با بیماری کنار بیاید فهمید که پرستاران افراد ویژه ای هستند و از آن زمان ، خانم جونز تصمیم گرفته تا از پرستاران عکس بگیرد ، داستان هایشان را بگوید و فیلم هایی در مورد آنان بسازد ،چرا که به نظر او پرستاران دارای توجه ویژه به بیماران و سطح بالای هوش اخلاقی هستند که تا بحال او مثل آن را  در جای دیگری ندیده است.
 
 وی گفت: علاقه من به پرستاران با كتابی به نام" پرستار آمریكایی "آغاز شد كه قرار بود برای گرامیداشت پرستاران آماده کنم. در آن زمان من چیز زیادی در مورد پرستاری نمی دانستم: من در گذشته  یک پرستار بسیار  عالی داشتم که زندگی خودم را مدیون او هستم، بنابراین ، زمانی که از من خواسته شد تا پروژه ای را در مورد پرستاری انجام دهم ، فرصت یافتم تا در این حرفه ورود کنم و این موضوع برایم کاملا جذاب بود. خانم جونز ادامه میدهد: دیگر نمیتوانستم این کار را رها کنم. من جذب این موضوع شده بودم که پرستاران چه کسانی هستند؟، چرا آنها اینگونه رفتار میکنند؟، نقشی که آنها ایفا می کنند و اینکه ما چگونه می توانیم کاری کنیم که جامعه آنها را بهتر درک کند. فکر میکنم دیدگاه آنها در مورد زندگی و مرگ بود که مرا قانع کرد برایشان کار کنم.خانم جونز اعتقاد دارد:اعتماد کامل مردم به پرستاران بطوریکه آنها به طور مداوم به عنوان معتبرترین حرفه شناخته می شوند ، متکی بر هوش اخلاقی پرستاران است ، که آنها هر روز با اقدامات خود آن را نشان می دهند.هوش اخلاقی پرستاران  اعتماد عمومی را  به انها تقویت می کند ، متاسفانه ما در شرایط سیاسی فعلی خیلی به فکر جلب اعتماد مردم نیستیم. من اغلب خودم را کاملاً تحت تأثیر هوش هیجانی و اخلاقی پرستاران می بینم و نمیدانم این هوش اخلاقی حاصل ژنتیک و DNA افراد است و یا شاید در اثر تکرار عادت درست و انجام کار صحیح ایجاد می شود،اما پرستاران بیشتر از هر کس دیگری می دانند که ما چه کسی هستیم و چه چیزی باعث آزار و ناراحتی ما می شود این فیلمساز ادامه میدهد: همانطور با خوشحالی کارهایم را برای تجلیل از پرستاران انجام میدهم، فکر می کنم مردم اطلاعاتشان در مورد این حرفه بسیار کم است و این واقعاً رسالت من است  که به مردم یاداوری کنم که به این گروه فوق العاده احترام بگذارند چرا که ما باید از آنها چیزهای زیادی بیاموزیم و آنها می توانند جامعه ای بهتر برای ما بسازند. توانایی فوق العاده پرستاران در مراقبت عادلانه غیر تبعیض آمیز از افراد است ، فارغ از اینکه بیمار آنها چه کسی است یا چه کاری انجام میدهد از او مراقبت میکنند،اگر فردی همه وقتش  را در مراقبت از مردم سپری کند و مهم نباشد که آنها چه نژاد و مذهبی و چه حزب سیاسی دارند ، فراتر از همه ما خواهد بود. این بسیار ساده است و هرچه بیشتر این کار را انجام دهید با دید جهان شمول میفهمید که ما در کجای جهان ایستاده ایم. خانم جونز در طول نبرد خود با سرطان ، سالها پیش جراحی ، پرتودرمانی و شیمی درمانی را انجام داد و این تجارب بطور فزاینده ای برای او دشوار بود. او مانند یک شخص عجیب و غریب شده بود که دیگر نمی داند کیست. او از اینکه موهای خود را از دست بدهد ترسیده بود زیرا دیگر نمی توانست واقعیت بیمار بودن خودش را پنهان کند. اما بعد یک پرستار وارد زندگی او شد و اوضاع متفاوت شد. "او خنده رو و سرگرم کننده بود . برای اولین بار در شش ماه ، من را به حالت طبیعی خودم برگرداند. این شخص با رفتارش باعث شد احساس بهتری داشته باشم که بی نظیر و شگفت انگیز بود و تفاوت زیادی در احوال من ایجاد کرد. ما این لحظات صمیمی را داشتیم و بعد به راه خودمان رفتیم . او هرگز نمی دانست چه کار مهمی برای من انجام داده است. 
 
زمانی که ایده کتاب در مورد پرستاران مطرح شد ، دیدم که این فرصتی است برای کاوش و جستجو در چیزهایی که ما را انسان هایی والاتری می کند. چیزی که در تمام مدت زندگی ام دنبالش بودم" . این نویسنده معتقد است پرستاران تأثیر عمیقی بر زندگی بیمار و زندگی افراد اطراف خود دارند و او مایل است بقیه عمر خود را صرفاً با تمرکز بر تأثیر پرستاران انجام دهد. یکی از داستان های کتاب "پرستار آمریکایی" در مورد پرستاری به نام تونیا فاست(Tunia Faust) است که یک برنامه هاسپیس را در زندان های ایالتی لوئیزیانا ،( یک زندان با درجه امنیتی بالا) اجرا می کند. خانم جونز می گوید: رفتن به آنجا با تونیا یک تجربه خارق العاده برای من بود. "99٪ از این زندانی ها محکوم به حبس ابد هستند. من و پرستار به اتاقی رفتیم تا با مردی که باید مراقبت میشد ملاقات کنیم. برای من با همه تجاربم همه چیز عجیب و غیر دنیوی بود. بیمار خود را با گفتن اینکه به علت کشتن همسرش در زندان است معرفی کرد . تونیا کارش را ادامه داد .بیمار  در مورد چگونگی کمک تونیا به او برای نوشتن نامه ای به دخترش و چگونگی ارتباط مجدد با او پس از 20 سال صحبت کرد. " من با خودم فکر می کنم ، آیا می توان میزان تأثیر این کار را تصور کرد؟ یک زن جوانی که اکنون خودش مادر است ، در پایان زندگی پدرش با او ارتباط میگیرد دونفری آرامش پیدا کرده اند و هفته ای یک بار با تلفن با هم صحبت می کنند. به هیچ وجه نمی توان تصور کرد که این موضوع چقدر سلامتی این زن جوان را بهتر کرده است و اینکه چطور این امر در تربیت فرزندانش تأثیر گذاشته است. همه این کارها به این دلیل بوده که یک روز تونیا وارد اتاق او شده بود و از او پرسیده بود که چه نگرانی ای دارد و چگونه می تواند به او کمک کند تا از این روزها عبور کند . زندانی گفت که دوست دارد با دخترش ارتباط بگیرد و تونیا این کار را برای او انجام داد. برای نگاه فردی مانند من ، این موضوع یک جادو است."  خانم جونز به تازگی آخرین فیلم خود را با نگاه به پرستاری در هفت بخش اورژانس در ایالات متحده به پایان رسانده است. او می گوید آنچه که مشاهده کرد به دلیل صحنه های ناراحت کننده ، خشونت و آسیب ، وحشتناک بود.و ادامه می دهد : "من نمی دانم که چگونه یک پرستار این کارها را انجام میدهد؟ ، اما گذشته از آن ، چیزی که واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که در وسط این همه لحظه های وحشتناک و غم انگیز ، یک پرستار را مشاهده می کنید که راحت نشسته و می گوید ،" سلام ، چه کمکی میتوانم برای شما انجام بدهم" و یا به کسی آب میدهد .او  نه فقط آب را به آنها میدهد ، بلکه این کار را به روشی انجام میدهد که نشان بدهد مراقب آنها هست. ما آنها را در شیفت های 12 یا 14 ساعته دنبال خواهیم کرد و خواهیم دید که این جواهرات کوچک بشریت چگونه میدرخشند.
 
 
کتاب پرستاران آمریکایی یک مستند واقعی از پرستاران است که با افتخار در خط مقدم نبرد  ایستاده اند ، گرچه تصاویر سیاه و سفید قدرتمند هستند، اما کار پرستاری همیشه در پشت پرستار در عکس پنهان است. خانم جونز می گوید : اگرچه به این كتاب افتخار می كند ، اما فهمیده است كه هرگز نمیتواند داستان واقعی و زحمات هر روزه پرستارانی که در مرز تحمل کار میکنند و به بیماران زندگی میدهند را به تصویر بکشد . وی گفت: "این کار من را غافلگیر کرد ، زیرا من می خواستم فقط به پرستاران نگاهی کنم تا ببینم که در پشت سر آنها چه می گذرد و واقعاً پرستاران چگونه به نظر می رسند. هنگامی که در حال نوشتن کتاب بودم ، فکر نمی کردم که امکان ثبت آن لحظه های صمیمی وجود داشته باشد. ما تصمیم گرفتیم که وارد زندگی 5 پرستار شویم و ببینیم چگونه آنها از بیماران خود مراقبت میکنند ، و اینگونه فیلمسازی من برای پرستاران آغاز شد. من حرفه دیگری را مانند پرستاری پیدا نکرده ام. هیچ حرفه دیگری اینقدر هدف در زندگی را ارائه نمی دهد. من یک فرد مذهبی نیستم ، بنابراین برای من ، آنچه که به عنوان انسان انجام می دهیم مهم است. بنابراین گفتن این داستانها و انتشار آنها و اجازه دادن به افراد که ببینند ، پرستاران چه کسانی هستند تا به آنها اشتیاق بدهد مهم است. ... هرچقدر که سایه تاریک سیاست بر سر ما باشد ، احساس تشنگی بیشتری نسبت به خصوصیاتی که پرستاران دارند ایجاد میشود و ... جای پرستاران در بهشت است.ساخت فیلم در مورد پرستاران به ناچار خانم جونز را با افرادی که در حال مرگ بودند مواجه ساخت و او از این واقعیت که برای همه افراد مرگ خوب مقدر نشده متعجب شد. وی میگوید:: "من خیلی به مراحل پایان زندگی توجه کردم و اینکه ماچطوری خیلی خوب نمی میمیریم ، بنابراین تصمیم گرفتم فیلمی بسازم که روی آن تمرکز کند و می دانستم که این کار از نظر عاطفی پیچیده تر خواهد بود. برای آماده سازی خودم ، در بخش بیمارستان ها به صورت داوطلب کار کردم تا بتوانم عادت کنم که با افرادی که درد زیادی دارند یا با آسیب های عاطفی و جسمی روبرو هستند صحبت کنم. این بخشی از آموزش من بود و بعد از آن تعدادی از بیمارانی را که در فیلم دوم به نام "تعریف امید" با بیماری های تهدیدکننده زندگی روبرو بودند دنبال کردیم ، و بعد تصمیم گرفتیم این فیلم را بسازیم. من چیزهایی را دیدم که صادقانه بگویم ، فقط باعث شد نقش بر زمین شوم و بگویم ، "من نمی توانم این را کار را بکنم". 
 
 
"یکی از اولین بارهایی که در یک شیفت شب بودم ، کودکی در اورژانس فوت کرد و من شاهد بودم که پرستاران از اتاق خارج شدند تا بلافاصله بر روی بیمار دیگری کار کنند که با ماشین تصادف کرده بود در حالیکه  آنها در حال پاک کردن اشک از چشمان خود بودند ، و حتی یک ثانیه هم فرصت نداشتند که از اتاق A به اتاق B بروند. ‘و من فقط فکر کردم هرگز نمی توانم این فیلم را بسازم. اما بعد فکر کردم مردم باید بدانند که در اینجا چه می گذرد. واضح است که تعداد پرستاران کافی نیست ، و آنها هر روز با استرس روبرو هستند . این امر بسیار غریب است ، ما از آنها می خواهیم تا از ما مراقبت کنند و حتی گاهی از آنها ناراحت هستیم. فیلم جدید خانم جونز ، براساس این تجربیات ، " پرونده بخش اورژانس " نامگذاری شده است و برنامه ریزی شده بود که در ماه می سال 2020 در نیویورک به نمایش درآید ، گرچه راهیابی فیلمهای مستند به سینماها بسیار سخت است ، اما خانم جونز مصمم است که فیلم او  باید در سینماها دیده شود زیرا چنین فیلم هایی وقتی با تماشاگران انبوه دیده می شوند بسیار قدرتمند هستند. "این فیلم بسیار نزدیک و شخصی است. یک فیلم بسیار هیجان انگیز و جالب است که ما می خواستیم این باشد - بسیار رنگارنگ است ، پرستارها جالب و جذاب هستند. من می خواهم داستان پرستارها زنان و مردان را جذب کند و آنها را با خود به سینما ببرد ... خانم جونز می گوید مهم است كه مردم لحظات صمیمی را كه پرستاران ایجاد می كنند ببینند زیرا به عمق انسانیت می روند. اینها مضامین جهانی هستند. به نظر می رسد پرستاران در نوعی پیله هستند که هیچ کس نمی داند آنها چه کاری انجام می دهند ، هیچ کس نمی خواهد در مورد آن چیزی بشنود ، و به همین ترتیب داستان آنها محجور مانده و جادویی می شود. زندگی روشن تر است زمانی که مرگ سر سفره است: وقتی که ما به مرگ و مردن خود فکر می کنیم ، وقتی هر روز به ما یادآوری می شود که سلامتی ما چقدر مهم است ، رنگ ها روشن تر میشوند ، بوها قوی تر و همه چیز پر جنب و جوش تر میشود. این چیزی است که من آرزو می کنم مردم بتوانند آن را درک کنند و به اشتراک بگذارند. شاید اگر یادآوری کنیم که این یک چرخه بی پایان نیست: یک آغاز ، یک میانه و پایان وجود دارد ، و پرستاران این را به خاطر کارهای هر روزشان بهتر درک میکنند. "من بسیار هیجان زده هستم که پرستاران خود را در کارهایی که من انجام دادم میبینند و من واقعاً به این امر توجه دارم که مردم به این حرفه احترام بگذارند ، زیرا واقعاً به این امر احتیاج داریم ،و اینکه من باید راهی برای ارتباط با آنچه آموخته ام از طریق داستان پردازی برای نشان دادن اینکه اینها لحظات عالی پرستاری هستند ، که جهان شمول است و هیچ گاه از بین نمی روند پیدا کنم. این روشی شگفت انگیز برای دیدن جهان است. خانم جونز می گوید کار او با پرستاری تمام نشده است. او یک سازمان غیر انتفاعی به نام بنیاد 100 نفر دارد که تلاش می کند تا یک چهره از جهان را در قالب داستان صد نفر نشان دهد.به عنوان مثال ، 50 زن و 50 مرد وجود خواهند داشت ، 25 نفر كودك خواهند بود ، 75 نفر بزرگسال خواهند بود كه 9 نفر از آنها در سن 65 سالگي خواهند بود ، 60 آسيايي ، 16 آفريقايي ، 14 نفر از آمريكا و ده اروپايي .او اکنون می خواهد این ایده را گسترش دهد و یک پرتره ایجاد کند که نشان دهنده چهره پرستاری در 100 پرستار باشد. رویای من ادغام این دو چیز است - پیدا کردن 100 پرستار از سراسر جهان که با تمام موضوعاتی که ما تمایل نداریم در مورد آنها صحبت کنیم ، سر و کار دارند. همه چیز از ویروس ابولا گرفته تا جنگ ، بیماری کرونا ، قحطی و مهاجرت و مناطق سخت که بقیه ما از آن فرار می کنیم اما پرستاران به سمت آن میروند.اکنون زمان بسیار خوبی برای یافتن 100 قهرمان در جهان است که این کار خارق العاده را انجام می دهند و آن را به یک نمایشگاه و همچنین یک فیلم تبدیل می کنند. برای من این کار تمام ناشدنی است ... من دانش ده ساله از پرستاران دارم: من بر روی این معدن طلای بشریت نشسته ام و برای من بسیار سخت است که نتوانم آن را به شکلی که می خواهم نشان دهم. هنوز سعی می کنم بفهمم بهترین مسیر چیست. اما به نظر می رسد اگر الان متوقف شوم ضرر کرده ام. او می گوید: تواضع پرستاران مانع از آن است كه جهانیان واقعاً از آنچه پرستاران می توانند انجام دهند ، قدردانی كنند .او می خواهد پرده ها را برداشته و چراغی را به دنیای پنهانی كه پرستاران در آن زندگی می كنند بتاباند. خانم جونز میگوید: "همه پرستارانی که تا به حال برای مصاحبه با انها ملاقات کرده ام میگویند" من نمی دانم چرا با من مصاحبه می کنی ، من مطمئن هستم که شخص دیگری وجود دارد که بهتر از من است و شما میتوانید این مصاحبه را با او انجام دهید. " این موضوع جذاب و دوست داشتنی است ، اما نمی خواهم سخنگوی پرستاری باشم. من می خواهم که مردم پرستاری را درک کنند و می خواهم به ایجاد سخنگوئی پرستاری کمک کنم. هرچند تمام مصاحبه هایی که من انجام داده ام با همین تواضع شروع می شود ، ولی در پایان آنها افرادی هستند که کمی محکم نشسته و میگویند که چه احساسی دارند. هر پرستاری که با آنها مصاحبه کرده ام ، می تواند آنچه را که برای عموم تجربه می کند را به شکلی عالی بیان کند. ‘من می خواهم پرستاران احساس بالایی داشته باشند و از این ایده بیرون بیایند که هیچ کس دیگری نمی خواهد بداند آنها چه کاری انجام می دهند. مردم تا زمانی که پرستاران به آنها نگویند چه اتفاقی می افتد ، آنها را درک نخواهند کرد. امیدوارم برخی پرستارها قدر خودشان را بدانند و صدایشان را بلند کنند. آنها بهترین داستان گو هایی هستند که تاکنون با آنها روبرو شده ام. این همان چیزی است که من در مصاحبه با پرستاران دوست دارم ، داستان واقعی در این جا است. "
Print
This is trial version.
کلمات کلیدی:
رتبه بندی این مطلب:
بدون رتبه

نوشتن یک نظر

نام:
ایمیل:
نظر:
افزودن نظر

نام شما
ایمیل شما
عنوان
پیام خود را وارد کنید ...
x
arab xnxx sex xnxx videos arab xnxxwap esperanza gomes actris porno colombiana harte lesbenpornos telugu short film sex videos video de sexe bokepalam xvideos
gebze escort
ankara escort
ankara escort
kusadasi escort
Ümraniye Evden Eve Nakliyat böcek ilaçlama erkek kol saati