امام ما، مولای ما چه بزرگوارانه بر بلندای تاریخ ایستاده ای. چه عاشقانه به پیروانت درس عاشقی آموختی و چه مظلومانه رفتی. مظلومانه رفتی اما ریشه ظلم را در بزنگاه تاریخ زدی، آنجا که باید راه جدت رسول خدا(ص) را از بیراهه دنیاطلبان جدا می کردی و چه کردی  که اگر نبودی  نمی دانم چه بر سر ما می آمد. 

اماما تو نمرده ای که زنده ای هنوز. در خیابانهای شهر ما، مردم عاشق تو هر روز نام تو را تکرار می کنند، با نوای حسین حسین نفس می کشند و در رثای تو تعزیه می کنند اما تو هرگز نخواهی مرد، تو از همه زندگان زنده تری، ما مردگانیم که به عشق تو زده ایم که اگر بوی تو نباشد، اگر راه تو نباشد، زندگی هم نیست.

صحنه کربلایت، داستان مظلومیت تو و یاران با وفایت، قصه علی اصغر و علی اکبرت، رشادتهای عباس علمدار نینوا و زینب شیرزنی که پرستار نام تو و پیام آور مظلومیت تو بود. اکنون حقیقت زنده و تابلوی بزرگی است که هر روز پیش چشم ماست تا راه را گم نکنیم و تو چراغ هدایت ما و کشتی نجات مایی.

اماما بر خاک پایت بوسه می زنیم و از خدای تو که خدای عاشقان و آزادگان است می خواهیم ما را به شمیم بوی تو زنده کند و زنده نگهدارد.

ای بزرگ مرد تاریخ، می خواهم با تو درد دل کنم، ای مرد، ای بزرگ، ای آزاده، امروز هم دنباله های یزیدیان در گوشه و کنار دنیا هستند و آزادگان را در بند می خواهند. ترور می کنند، می کشند، در فلسطین، در عراق، در افغانستان در چابهار اما ما با یاد تو و با تکرار نام تو جان می گیریم تا در مقابلشان بایستیم. ای خورشید همیشه فروزان همچنان بر ما بتاب.

پایان خبر