نتایج یک مطالعه جهانی نشان می‌دهد که بحران کمبود پرستار را نمی‌توان فقط با تشویق افراد بیشتر برای ورود به حرفه پرستاری حل کرد، بلکه کشورها باید همزمان شرایطی ایجاد کنند که پرستاری به یک مسیر شغلی پایدار، جذاب و قابل تداوم تبدیل شود.

به‌گزارش روابط‌عمومی سازمان نظام پرستاری، بر اساس گزارش جدید مرکز جهانی نیروی کار پرستاری(GNWC)، که با همکاری شورای بین‌المللی پرستاران(ICN) وTruMerit تهیه شده است، عوامل مؤثر بر انتخاب حرفه پرستاری، در بسیاری از موارد همان عواملی هستند که بر ماندگاری پرستاران در این حرفه تأثیر می‌گذارند.

این گزارش با عنوان «جذابیت حرفه پرستاری برای دانشجویان بالقوه و دانشجویان فعلی پرستاری»، یافته‌های پژوهش‌های انجام‌شده در ۴۲کشور را بررسی کرده است.

بر اساس یافته‌های این مطالعه، شرایط کاری، میزان و نحوه پرداخت‌ها، احترام حرفه‌ای، فرصت‌های پیشرفت شغلی، تجربه محیط کار و امکان ارائه مراقبت باکیفیت از مهم‌ترین عواملی هستند که هم بر تصمیم افراد برای ورود به حرفه پرستاری و هم بر تصمیم پرستاران برای ادامه فعالیت در این حرفه تأثیر می‌گذارند.

صرفاً جذب پرستار کافی نیست

یافته‌های گزارش نشان می‌دهد کشورهایی که قصد تقویت نیروی پرستاری خود را دارند، نباید سیاست‌های خود را فقط بر افزایش جذب نیروی جدید متمرکز کنند؛ باید شرایطی فراهم شود که افراد بتوانند پرستاری را به‌عنوان یک شغل انتخاب کنند، وارد این حرفه شوند، در آن رشد کنند و در بلندمدت در حرفه باقی بمانند.

در همین زمینه، پیتر پرزیوسی، رئیس و مدیرعامل TruMerit، با اشاره به تغییرات جمعیتی، جابه‌جایی نیروی انسانی، چالش‌های اقلیمی، بی‌ثباتی‌های ژئوپلیتیکی و تحول دیجیتال، بر ضرورت سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد برای نیروی انسانی سلامت تأکید کرد.

پرزیوسی گفت: این گزارش بینش‌های عملی درباره عواملی ارائه می‌دهد که افراد را به حرفه پرستاری جذب می‌کند و موجب ماندگاری آنان می‌شود. پیام آن برای سیاست‌گذاران روشن است؛ سیاست‌های نیروی انسانی مبتنی بر شواهد که از رشد حرفه‌ای، رفاه پرستاران و توانایی آنان برای ارائه مراقبت باکیفیت حمایت کند، برای ایجاد نظام‌های سلامت تاب‌آور ضروری است.

هاوارد کاتن: احساس مسئولیت به‌تنهایی کافی نیست

هاوارد کاتن، مدیر ارشد اجرائی شورای بین‌المللی پرستاران (ICN)، هم با تأکید بر اهمیت شرایط اقتصادی و حرفه‌ای پرستاران گفت: احساس مسئولیت ممکن است افراد را وارد حرفه پرستاری کند، اما این حس هزینه زندگی را تأمین نمی‌کند و نمی‌تواند از پرستاران در برابر فرسودگی شغلی محافظت کند.

کاتن با اشاره به فشارهای موجود بر حرفه پرستاری افزود: این حرفه از هر دو سو تحت فشار است؛ نسل‌های جوان‌تر به‌درستی انتظار دستمزد عادلانه، انعطاف‌پذیری و فرصت پیشرفت دارند، در حالی که پرستاران باتجربه به دلیل فشارهای غیرقابل‌تحمل از این حرفه خارج می‌شوند.

مدیر ارشد اجرائی شورای بین‌المللی پرستاران همچنین بر ضرورت توجه به شرایط شغلی زنان تأکید کرد و گفت: از آنجا که پرستاری حرفه‌ای عمدتاً زنانه است، این حرفه باید کار شایسته و فرصت‌های واقعی برای پیشرفت زنان را فراهم کند.

وی در پایان هشدار داد: دولت‌ها برای مدت طولانی به احساس مسئولیت پرستاران اتکا کرده‌اند؛ اما این شواهد نشان می‌دهد سیاست‌گذاران باید به‌طور جدی بررسی کنند که چه عواملی پرستاری را به یک حرفه پایدار تبدیل می‌کند.

مهم‌ترین یافته‌های مطالعه

بر اساس این گزارش، مهم‌ترین عوامل مؤثر بر جذابیت و ماندگاری حرفه پرستاری عبارتند از:

•حس مسئولیت و خدمت به دیگران:کمک به دیگران همچنان مهم‌ترین انگیزه افراد برای انتخاب حرفه پرستاری است.

•شرایط محیط کار:فرسودگی شغلی، کمبود نیروی انسانی، فشار کاری و استرس محیط کار، هم افراد را از ورود به حرفه بازمی‌دارد و هم موجب خروج پرستاران می‌شود.

•ارزش و جایگاه حرفه‌ای:میزان پرداخت، احترام حرفه‌ای و نگرش جامعه نسبت به پرستاری نقش مهمی در تصمیم افراد برای انتخاب یا ترک این حرفه دارد.

•تغییر انتظارات نسل جدید:انعطاف‌پذیری در کار، تعادل میان زندگی و کار و فرصت‌های رشد و پیشرفت شغلی، بیش از گذشته برای نسل جدید اهمیت پیدا کرده است.

پیام اصلی گزارش

این مطالعه یک چالش مهم سیاست‌گذاری نیروی انسانی سلامت را برجسته می‌کند؛ اگر نظام‌های سلامت عوامل اصلی خروج پرستاران از حرفه را برطرف نکنند، افزایش جذب نیروی جدید به‌تنهایی تأثیر محدودی بر حل بحران کمبود پرستار خواهد داشت.

مرکز جهانی نیروی کار پرستاری اعلام کرده است که این گزارش در راستای مأموریت این مرکز برای تبدیل پژوهش‌های جهانی حوزه نیروی کار پرستاری به شواهد کاربردی و مبتنی بر شواهد برای برنامه‌ریزی نیروی انسانی، توسعه سیاست‌ها و ایجاد نظام‌های سلامت پایدار تهیه شده است.