وزیر بهداشت با تأکید بر ضرورت پیگیری مسائل معیشتی، استخدامی و حرفه‌ای پرستاران در سطح مراجع تصمیم‌گیر، بر اطلاع‌رسانی اقدامات انجام‌شده، توسعه خدمات جامعه‌محور، تقویت اخلاق حرفه‌ای و استفاده از ظرفیت‌های قانونی و مالی برای رفع مشکلات حوزه پرستاری تأکید کرد.

به گزارش روابط‌عمومی سازمان نظام پرستاری، به نقل از وبدا، دکتر محمدرضا ظفرقندی در جلسه بررسی مسائل حوزه پرستاری، با اشاره به شرایط اقتصادی کشور و محدودیت منابع، بر ضرورت طرح واقع‌بینانه مطالبات و پیگیری متناسب با ظرفیت‌های اقتصادی و درآمدی کشور تأکید کرد و گفت: موضوعات مطرح‌شده در این جلسه را با رئیس‌جمهور پزشکیان و نیز رئیس سازمان برنامه و بودجه مطرح و درباره آن‌ها گفت‌وگو خواهم کرد.

وی با بیان اینکه تحقق مطالبات پرستاران نیازمند پیگیری مستمر در سطوح مختلف تصمیم‌گیری است، افزود: تجربه پیگیری موضوع اضافه‌کاری نشان داد که طرح مسائل در سطح ریاست‌جمهوری می‌تواند در پیشبرد امور مؤثر باشد و سایر موضوعات حوزه پرستاری نیز باید با همین جدیت دنبال شوند.

ضرورت اطلاع‌رسانی خدمات و اقدامات پرستاری

وزیر بهداشت با تأکید بر اهمیت اطلاع‌رسانی درباره اقدامات انجام‌شده در حوزه پرستاری، اجرای برنامه پیگیری وضعیت بیماران پس از ترخیص را اقدامی ارزشمند و کم‌نظیر دانست و اظهار کرد: کاهش مراجعات مجدد بیماران به اورژانس، علاوه بر آثار مثبت درمانی، منافع اجتماعی و اقتصادی قابل‌توجهی دارد. پیگیری وضعیت بیمار پس از ترخیص و تماس با او برای بررسی روند بهبودی، می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای کیفیت خدمات و کاهش مشکلات بیماران داشته باشد.

توسعه آموزش‌های سلامت‌محور در مدارس و جامعه

دکتر ظفرقندی همچنین بر ضرورت تقویت برنامه‌های جامعه‌محور و استفاده از ظرفیت پرستاران برای ارتقای سواد سلامت عمومی تأکید کرد و گفت: آموزش اصول اولیه کمک‌های اولیه، پانسمان زخم، برخورد صحیح با شکستگی‌ها و احیای پایه به دانش‌آموزان می‌تواند اقدامی اساسی، کم‌هزینه و مؤثر در تقویت خودمراقبتی و توانمندی جامعه باشد.

وی با اشاره به اهمیت آموزش‌های پایه سلامت در مدارس، بر توسعه و تداوم این برنامه‌ها در سطح کشور تأکید کرد و بهره‌گیری از توان تخصصی پرستاران و نیروهای اورژانس را در این زمینه ضروری دانست.

ضرورت بومی‌گزینی برای تأمین نیروی پرستاری

وزیر بهداشت با اشاره به دشواری تأمین نیروی انسانی در برخی مناطق، از جمله آبادان و خرمشهر، بر بررسی راهکارهای قانونی برای بومی‌گزینی و استفاده از سهمیه‌های مرتبط تأکید کرد.

وی تصریح کرد: نیازهای نیروی انسانی این مناطق باید از ابتدا در فرایندهای استخدامی و دفترچه‌های مربوط پیش‌بینی و مراحل قانونی و اجرایی لازم برای تأمین نیرو در آبادان، خرمشهر و سایر مناطق خوزستان طی شود.

دکتر ظفرقندی با اشاره به مشکلات تأمین نیروی انسانی در تهران و برخی شهرستان‌ها، بر ضرورت اتخاذ راهکارهای متناسب با شرایط هر منطقه تأکید کرد.

اخلاق حرفه‌ای؛ بخش جدایی‌ناپذیر مراقبت از بیمار

وزیر بهداشت با یادآوری خاطره‌ای از حضور خود در بیمارستان سینا در سال ۱۳۶۳، به رفتار انسانی یکی از سرپرستاران اشاره کرد که برای کمک به یک کودک بستری‌شده، از هزینه شخصی خود استفاده می‌کرد.

وی این خاطره را نمونه‌ای ارزشمند از اخلاق حرفه‌ای و مسئولیت‌پذیری دانست و تأکید کرد: در کنار پیگیری مسائل و مشکلات موجود، توجه انسانی به بیمار، حفظ کرامت او و تقویت اخلاق حرفه‌ای باید همواره مورد نظر و عنایت کادر سلامت قرار گیرد.

رفع موانع اجرایی با گفت‌وگو و همکاری تیمی

دکتر ظفرقندی با بیان اینکه پیشبرد امور مستلزم همکاری همه اعضای تیم است، خاطرنشان کرد: نبود هماهنگی و همراهی در مجموعه می‌تواند روند اجرای برنامه‌ها را با مشکل مواجه کند؛ ازاین‌رو، تقویت همکاری‌های درون‌سازمانی و رفع موانع اجرایی باید در اولویت قرار گیرد.

پیگیری منابع مالی و استفاده از ظرفیت نمایندگان و خیرین

وزیر بهداشت در ادامه، با اشاره به پیشنهاد مهندس موهبتی درباره پیش‌بینی ردیف بودجه‌ای مرتبط با پرستاری، این پیشنهاد را اقدامی مثبت ارزیابی کرد و بر ضرورت استفاده از ظرفیت نمایندگان مجلس برای پیگیری و تحقق مطالبات این حوزه تأکید کرد.

وی همچنین استفاده از ظرفیت خیرین در کنار منابع دولتی را از موضوعات قابل‌توجه در تأمین منابع دانست و بر پیگیری مسائل مرتبط با تعرفه‌های پرستاری و جبران عقب‌ماندگی سال گذشته تأکید کرد.

توجه به رفتار حرفه‌ای و روابط در محیط‌های درمانی

دکتر ظفرقندی در بخش دیگری از این جلسه، با اشاره به مباحث مطرح‌شده درباره رفتارهای نامناسب در محیط‌های حرفه‌ای، بر ضرورت بررسی ریشه‌های این رفتارها تأکید کرد و یادآور شد که شیوه رفتار مدیران و افراد ارشد می‌تواند بر عملکرد و رفتار سایر اعضای مجموعه تأثیر بگذارد.

وی در پایان در بحث مربوط به رزیدنت‌ها و انتخاب سرپرستار، سازگاری حرفه‌ای، تعامل سازنده و توانایی همکاری در قالب تیم سلامت را مهم ارزیابی کرد و هماهنگی میان اعضای مجموعه را از عوامل مؤثر در بهبود عملکرد محیط‌های درمانی دانست.